Η μητέρα μου είναι γλυκιά και τρυφερή και μ' αγαπάει.
Θάθελε νάχε σταματήσει ο χρόνος εκείνη τη στιγμή που μ' έχει αντίκρυ και με κυττάζει.
Γνωρίζω εκείνη τη στιγμή καλά, μα δεν μπορώ, ούτε μπορεί να τηνε σταματήσει. Κι έτσι θα μείνει πάντα στη μνήμη μας, ευγενικιά και τρυφερή να καρτεράει μια δυό στιγμές που πέρασαν, μια δυό στιγμές που έζησα μοναδικά για κείνη....
Πέμπτη 29 Ιανουαρίου 2009
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
